‘Afrika verandert je,’ dat hoor je telkens weer, maar hoe gaat dat dan? Die vraag hield me jarenlang vast, en is dan ook het motief geworden voor het schrijven van Café d’Afrique.
Als 24-jarige trok ik naar Afrika en ik bleef er negen jaar lang. Café d’Afrique is de naam van een cultureel restaurant dat ik in 1998 oprichtte in de Zambiaanse hoofdstad Lusaka. Het verhaal toont Afrika in kleuren en geuren aan de hand van de culinaire en dans-en muziekevenementen, maar ook aan de hand van de verhalen van de mensen en families die ervan leefden.
Naast de onwaarschijnlijke mogelijkheden die Afrika je biedt, beschrijf ik ook de moeilijkheden waarmee je onvermijdelijk in aanraking komt: de projectenwereld met zijn inherente conflicten tussen ‘expats’ en ‘locals’, de strijd om te overleven waarin je omgeving is verwikkeld, de uitdagingen van het zaken doen in Afrika en hoe je omgaat met corruptie.
Ik publiceerde artikels over de Aboriginals in Australië, over corruptie in Zambia en over mijnbouw in Madagaskar, maar blijf daarbij met een dubbel gevoel achter. Wie ben ik om over andermans land te spreken? Hooguit kan ik me uitspreken over mezelf in een ander land, en de spiegel voorhouden. Daarom gaat Café d’Afrique niet alleen over de emancipatie van Afrika, maar ook over het gebrek aan emancipatie in België.
Het gaat over het falen van een overheid in Afrika, maar ook over de Verenigde Naties en de Westerse politici die de strijd met het systeem hier aangaat. Het gaat over ziekte en dood in Zambiaanse families, maar ook over de miserie van mijn Vlaamse ouders en grootouders.
Dit boek is sterk autobiografisch. Ik ben de dochter van politica Nelly Maes en Roger Van der Eecken. Ik studeerde criminologie in Gent en werkte aan sociaal-economische projecten in Burundi en in Zambia voor ik in 1998 Café d’Afrique oprichtte.
Tineke Van der Eecken
www.tinekecreations.be
